0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
29
Okunma
Yürüyorum sessiz, sokaklarında,
Adımlarım ağır, ağır ardımda,
Ne bir ses çıkarıyor ne de bozuyor,
Beni takipte her an, gölgem arkada,
Dönüp de arkama baksam, birden bire duruyor,
Öyle sadık, öyle sessiz, öyle yabancı ki bana...
Adım atsam o da atıyor, sanki beni takip ediyor,
Ne kaçabilirim ondan, ne de kendimi inkâr edebiliyorum,
O benim hem yoldaşım, hem de geçmişe kesilen bilet.
Işık söndüğünde kaybolan, ama hep benimle bilirim,
Arkamdaki bu sessiz takip, en sadık gölgesi ömrün elbet.
Güneş batarken ufukta, boyum uzar yola doğru,
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
