Söze latîf başlamayan,kalbe iner dil demesin,
Gönle nakış işlemeyen, aşka varır yol demesin.


Şem’de yanan hicrânına, aynada sır hüsrânına,
Kör ve sağır devrânına, zehri saçıp bal demesin.


Derde düşer dermânı yok, sevgi eker harmânı yok,
Sev diyecek fermânı yok, aramayan bul demesin.


Bak âşığın yok susuşu, arayana gül kokuşu,
Görenedir tek yakışı, kimse garip kul demesin


Nicelerin izleri var, her birinin gizleri var,
Eyvah eden sözleri var, dinlemeyen kal demesin.


Hâlimi hiç anlamayan, can kulağın dinlemeyen,
Ah ederek inlemeyen, derdi unut, gül demesin.


Evvel âhir bir zamânın, yangını var yok dumanın,
Sabrı kulun tek emânın, söndürecek kül demesin.


Kalbi ne der bilemeyen, dağda bir taş delemeyen,
Çölde serap bulamayan, “Var, nasîbim ol!” demesin.

Kudret Merttürk
23.07.2026


Dost kalemlerden

Zâr û figân ile bekler, keder defterini saklar
Kurşun gibi bir ayakla, tüy gibiydi yol demesin

Akla vurur sır kelepçe, dilinde bilinmez lehçe
Per perişan bir dilekçe, yazdığına hâl demesin

El verirken zaman pîri, kan akarken kinin nehri
Düş sektede civan biri, çok yaş aldım zal demesin… Şiir Hamalı

———-

Kavrulsak da deri gibi, gönül Yunus yeri gibi,
Pir Sultan’ın piri gibi , çağlamayan dil demesin…..Harunî