0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
41
Okunma
Yaz geldi; dünya yine haritadan taşan bir yara,
memleket, cebinde kırık bir akşam taşıyor.
Ben göğe papatyalar çizip “geçer” diyorum,
oysa her güzel söz, biraz gerçeği kanatıyor.
Yaz geldi; deniz mavi, manşetler kapkara,
çocuklar büyüyor borçla, kuşlar dumanla.
Ben hâlâ güneşe dönüp gülümsüyorum,
Pollyanna değilim belki; yalnızca dağılmıyorum.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.