3
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
37
Okunma
kendi yangınımda kurduğum
son siperdi suskunluğum,
dünyanın gürültüsüne karşı
çektiğim o incecik çit...
ben tutunmayı hiç bilmedim,
bırakmayı o hırçın rüzgârdan öğrendim.
amansız bir ablukanın tam ortasında,
kendi sesini arayan yorgun bir
sürgündüm.
Ve sen!.
hiç vurulmadan,
sadece bir sis gibi çekildiğim
sığındığım tek puslu kıyıydın.
Ayla Kaya
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz