HÜLÂSA II

Ne devirler geçti üzerimizden,
Hatıralar dahi bir bir eskidi.
Beynime kazınmış o puslu izden,
Geriye kalanlar bir yere sindi.

Dostları bıraktık geçmiş yıllarda,
Sisli hayallerden geri ne kaldı?
Ömürler yıprattık çıkmaz yollarda,
Yollar elimizden çok şeyler aldı.

Nehirler coşkundu, denizler şendi,
Ormanlar yemyeşil, serindi dağlar.
Her şeyin sahibi bir ömür verdi,
Kalanı, saracak gelecek çağlar.

Zaman devrolurken maziye gün gün,
Anılar bağlanır dünden yarına.
Bu geçiş her ömrü tüketir birgün,
Bilmez zarara mı, kimin kârına?

Çok zaman ağlarız sevdiğimize,
Yâr, yâren koparır yüreğimizden.
Gözyaşı kâr etmez kaderimize,
Gidenler çok şeyi götürür bizden.

Bir kısa ömrü koşturduk gitti,
Emellerim vardı hayalden öte.
Ağlayıp başladık, hüzünle bitti,
Artık hal mi kaldı, arzuya yete?

Yazsak satırlara sığmaz macera,
Velhasıl nedir ki ellerde kalan?
Bir kaç satır yazı, var şiir ara,
Gerisi gaile bir ömrü çalan...

14.12.2015 (Arşiv)
Fatih-İST.

Enver Özçağlayan