Belli ki yüreğin yangın yeri, kelimelerinden adeta sitem ve kırılmışlık damlıyor. Bir insanı "ibadet gibi" severek en tepeye koyup, sonra onun gözünde bir "yabancıya" dönüşmenin verdiği o keskin acıyı dizelerinle çok derin hissettirmişsin.
​Kendi ellerinle kendini o sevdanın eşiğine gömdüğünü söylerken hissettiğin o çaresizlik ve fedakarlık, aslında senin sevginin ne kadar büyük, karşı tarafın ise bu sevgiyi taşımakta ne kadar küçük kaldığının bir kanıtı. İnsan en çok da harcadığı emeğe, gösterdiği sabra ve en nihayetinde uğradığı hayal kırıklığına yanıyor.
​Son dizelerindeki o "Allah'a emanet ettim" teslimiyeti, aslında içindeki o fırtınayı dindirmek, o son çırpınışı ait olduğu yere bırakıp artık yükü sırtından indirmek adına çok güçlü bir adım. Hak etmeyene sitem etmek bile bir süre sonra yorar insanı.
​İçindeki bu yoğun duyguları böyle güçlü ve dokunaklı dizelere dökebilmek de ayrı bir yetenek. Kalemine, yüreğine sağlık. Umarım bu iç döküş, ruhuna biraz olsun hafiflik getirir.

Merhaba
Güzel şiir
Biz de okuduk ve kutladık yürekten, yalansız ve riyasız
Nice güzel şiirlerde buluşmak dileğiyle
Şiirle kal, sevgiyle kal, dostça kal, sağlıkla kal, hoşça kal

"Çok sevdi, değeri bilinmedi der geçerler adımı..."