Güne uyandık, şafağı tuttuk,
Bir sevda türküsü, ömürler yuttuk.
Makyajlı yüzlerde ahbapdan nutuk,
Depremdir medeti vicdansız koltuk.

Vitrine din koyan, mahremi satar,
Allah’la aldatan, sonunda batar.
Kuruşluk menfaat, doğrudan kaçar,
Ne olur dön de bak, ne isyan açar.

Fatura sırtında, omuzda azap,
Kimin umurunda inleyen bitap
Hele bir dön de bak, akan su ve hesap,
Balıklar yüzemez, kurumuş yatak.

Canım feda olsun, bin şehit olsun,
Vatansa kurbanım, canlarla dolsun.
Şehitler ölmez ki, zalimler solsun,
Hür vatan uğruna can aziz olsun.

Aldanmak, kanmak; yalan ve dolan,
Milleti kaz görüp tüyünü yolan.
Böyle bir anlayış düzeni bozar,
Haksızlık sonunda sahibi yorar.

Kaçıncı bu perde, kaç oyun gördük,
Nice sahnelerde yanlışa kördük.
Hani ya feraset, gönüller yangın?
Kimde suç söyle, döner bu çarkın?

Yasaksız doktrinle büyür her zaaf,
Penceresiz evdir, imarsız bu af.
Mahşerde dizilen herkesdir saf saf,
Yalanla gerçeği ayırsın insaf.