Yasakları çiğnedim, göründü şeytan yüzü.
Günahlarım; çağıran gecenin açan yüzü.
Ateşiyle oynarken yüzümde nilüferler,
Bedenime yapıştı çamurdan gri kolyeler...

Hayırsız sabahların şafağına uyandım.
Postallarım çiğnedi toprak ana bana küstü.

Sevap günah ikiz kardeş;
bir küser,
bir barışır.
Nedamet zırhıyla
çözülen bir muamma.

Ecirden başakları biçerken nazlı nazlı,
İçimde doğan ürperti şeytanımı yıktı.

Olgunluğun adı
günahın verdiği tat mı?
Pişmanım, pişman oldum; gözet bunu, ey kadı.

Cesedimle yürürse bu amansız cadı,
ne bir cemal kalır ne de bir yüzün adı.

Cennet ile cehennem,
günah, dediğin sevap
görünür elbet bir gün
aynandaki hicap.

Olgunluk adın ise felce uğrayan dumur
Dağılmasın elbette sana değen bu uğur.

Kendime hicvim olsun, geçemedin nefsinden
Ummanı arzulayan nefessiz nefesinden
Günahla doğan sevap, nefis tutma gönül ahbap
Nefsinden geçemeden Ummanı arzularsın.