Bir duruma düştük ki, benzemez hiç evlaya!
Hayra atıldık derken, şer yakadan düşmüyor!
Benzedi can yurdumuz, şimdi tam Kerbela’ya!
Bir kaldı üstümüze, kuzgunlar üşüşmüyor…

“Ya devlet başa derdik ya da kuzgunlar leşe!”
Daha beteri geldi, yurdu verdik beleşe!
Halkım boynunu büktü, bekliyor ki üleşe!
Bu erkin paylaşımı “hak” la hiç örtüşmüyor…

Hukuk ile işi yok, “çekilin yana” diyor!
Biz hep Rabbena derken, o hepsi bana diyor!
Halkımız; “buna canlar, nasıl dayana” diyor!
Ortak kazanımları, inada bölüşmüyor…

Nerede bir rahatlık, var ki diye sordum da?
Harami olmak varmış, benim gazi yurdumda!
Kadıyı arar oldum, dizlerime vurdum da;
Şükret ki diyorlar hiç, başına taş düşmüyor…

Kafasını yardırmak, için seçmedi ki halk!
Bilse ki en sonunda, nerde patlar bu kabak!
Arşa kadar haklıyken, halk vazgeçer mi bir bak!
Hüznüm; yıllardır kuşlar bu bağda ötüşmüyor…

Ali kıran baş kesen, ama belli etmiyor!
Halkımız hep git diyor, inadına gitmiyor!
Yetkileri toplamış, hiç güç, takat yetmiyor!
Kapanmış sarayına, kimseyle görüşmüyor…

…..

Yaşaması ne güzel, ekmek elden, su gölden!
Vahayı tüm kaplamış, yurttaş bakıyor çölden!
Millete fayda gelmez, böylesi bencil kuldan!
Hakk’ın endazesiyle, bunlar hiç ölçüşmüyor…

Karaman-2026/07
Halil Şakir Taşçıoğlu

ÜSTATLARDAN:

Susuz kalmış topraklar, vicdanlar hepten kurak,
Mazlumun ahı yerde, adalet bizden ırak.
Göz göre göre yandı, candan aziz bu durak;
Kerbela’ya döndü yurt, ne taht kaldı ne bayrak!

Zalimler hüküm sürer, Yezid’in izi bitmez,
Feryatlar arşa çıkar, kör sağır duymak bilmez.
Bu matem asırlıktır, gözdeki yaşlar dinmez;
Hak yerini bulmadan, bu yangın kolay sönmez… ..............YEŞİLIRMAK

TDK:

Evla: daha uygun, daha iyi, daha yeğ veya daha lâyık…