menfaatleri uğruna susanlara,
zalimlerin gölgesini adaletli sananlara,
hakkı eğip o bükenlere,
çıkarına secde edenlere...
tükürün gitsin.

hakkı bildiği halde
yanlışı kendine yol yapanlara,
yalanla uyanıp yalana sarılıp yatanlara,
hakikati üç kuruşa satanların,
diline dudaklarına...
tükürün gitsin.

günahı maharet sayanlara,
haramı helal diye sofraya koyanlara,
iblisin gölgesini serinlik zannedenlere,
ömrünü nefsine kiraya verenlere...
tükürün gitsin.

adalet terazisinin kırıldığı zamanlardayız
insanın insandan utanır olduğu,
bir andayız artık
bu karanlığı büyütenlere...
tükürün gitsin.

yalanla riyala ördüler duvarlarını.
hile ile dolanla yükselttiler saraylarını.
doğruların omzuna basarak
kendilerine cennet kurduklarını sandılar.
o sahte cennetlerin taşına,
harcına,
kapısına...
tükürün gitsin.

ama onlar,
bir çocuğun açlığını rakam,
bir annenin gözyaşını haber,
bir babanın sessizliğini ise kader sandılar.
insanlığını kaybedenlere
tükürün gitsin

şaşırıyorum herkes hak’tan söz ediyor.
bakıyorum dillerinde ayet,
ceplerinde ise ihanet.
ağızlarında dua,
ellerinde ise haram.

devlet malını ganimet bilenlere,
kul hakkını alıp çalanlara,
mazlumun ahını duymayanlara...
tükürün gitsin.

unutmayın
bir milleti önce yalan çürütür.
sonra korku.
sonra suskunluk ve menfaat.

işte o gün,
aynaya baktığınızda
insan değil,
kendi utancınızı görüyorsanız...
yüzünüze değil,
o utancı doğuran düzene,
o zulme,
o ihanete,
tükürün gitsin
*
Mehmet Demir
16724