Gönül dedikleri...
Beyin, aklın ve duygunun yuvasıymış.
Kalp, ruhun buluştuğu yermiş.

Sevgi ve aşk gönülde başlar.
Parmak izi gibi...
Ölümüne sevda,
Ne akıldan silinir,
Ne hafızadan çıkar,
Ne de yürekten sökülürmüş.

Sevgi...
Yağmur gibi herkese eşit yağarmış.
Bazen usulca geçer, ıslatmaz bile.
Bazen dolu gibi yağar, canını yakar.
Bezende öyle bir yağar ki...
Seni mutluluğa boğar.
Sonra bütün gönüller sana gıpta ile bakar.

Bu sevda,
Beyinden silinmeyen,
Akıldan çıkmayan,
Kalpten kaybolmayan bir duygudur.

Arzu ile istenilen,
Özlem ile iştaha gelen
En büyük mutluluktur.

Büyük bir sevda ile karşındadır seni seven.
Sana takdiri sadece gözüne, sesine, sözüne değil...
Aşka kattığın anlayışa,
Yaşama kattığın örneğe olur.

Ela gözün,
Kadife sesin cezbederken beni...
Asıl şifa olan,
Hakka ve hakikate yönelişindir.
Anlayışındır.

İşte o yüzden gönül dedikleri
Sana vurulmuş.
Dinçer Dayı