Cumhuriyeti kurduk, düşmanları alt ettik.
On yılda on beş milyon, biz ne yollar kat ettik.
Ne çektiysek her zaman, sahte dindardan çektik.
Ne zaman ki Allah’la kul soktuk aramıza.
Em yerine katranı, çaldılar yaramıza.

Merdiven altı suyu,çok bulanıktı kestik.
Pozitif ilimlerde , rüzgâr misali estik.
Tevhîd-i tedrisatı, yerleştirdik marifte.
Ne zaman ki Allah’la kul soktuk aramıza.
Em yerine katranı, çaldılar yaramıza.

Çoğulcu demokrasi ,sağ-sol ayrımı yaptı.
Kimi dine hor baktı, kimi şeyhine taptı.
Cahilleri sürüyüp bir grup koyun yaptı.
Ne zaman ki Allah’la kul soktuk aramıza.
Em yerine katranı, çaldılar yaramıza.

Dahilik sıfır ise , parti kuran zatlarda.
Satranç bir kâbus olur, otlar bütün atlarda.
Eli cevhere değen, eğlenir yat-katlarda.
Ne zaman ki Allah’la kul soktuk aramıza.
Em yerine katranı, çaldılar yaramıza.

Birbiri ardı sıra dönerken kokarcalar.
Biri kunduz misali, temelleri kurcalar.
Kimi ana arteli, direkleri parçalar.
Ne zaman ki Allah’la kul soktuk aramıza.
Em yerine katranı, çaldılar yaramıza.

Paye verdiler paye, Pensilvanya piçine.
Yüzlerce kitap yazmış, ilmin adı hiçine.
Soktular kanlı alev,her kurumun içine.
Ne zaman ki Allah’la kul soktuk aramıza.
Em yerine katranı, çaldılar yaramıza.

Topladı avucuna gençlerimi embesil.
Damardan yaraladı kaybetti coğu nesil.
Silâh sıktı meclise, zerk eyleyerek zehir.
Ne zaman ki Allah’la kul soktuk aramıza.
Em yerine katranı, çaldılar yaramıza.

Darbe bu koşar adım, geldi kimse görmedi.
Ağlak-hasta ihtiyar, kimse pirim vermedi.
Vatana sahip çıktık, kimse taviz vermedi.
Ne zaman ki Allah’la kul soktuk aramıza.
Em yerine katranı, çaldılar yaramıza.



Emine Balı Oğuz