Değerli kalemi ve güzel eseri kutluyorum, baki selamlar

Hasret, umutsuzluk ve geç kalmışlığı, sorulamayan soru ve çağrılardaki anlam derinliğini kahve, akşam ve geceye yükleyen; aslında yüreğinde taşıyanı sembolize eden güzel bir şiir olmuş. Kutluyorum.

geç kalan akşam
bir akşam daha geldi,
sen yoksun,
ben eksik.
sokağın köşesinde unuttuğum o cümle gibi
dudaklarımda yarım bir gel…
ama duymuyorsun.
duysan da, gelmiyorsun.

ben beklemekten değil
umut etmekten yoruldum.
saatler bile dönmüyor
sensizliğe inat.
bir kahve koydum kendime,
tek kişilik.
içine senin susuşunu kattım,
biraz da kendi yalnızlığımı.

penceremin önünde rüzgar esiyor
saçlarını anımsatan bir hüzünle.
içimde hala ıslak bir gülüşün yankısı var
gülmedin ama
ben duydum.

söyle,
hangi düş bu kadar gerçek olabilir?
hangi hayal
senin kadar can yakabilir?

geç kaldın.
ama gel.
çünkü bazı geceler

Yarım Kalan "Gel": Şiirin henüz başında "sokağın köşesinde unuttuğum o cümle gibi" dizesiyle kurulan o boşluk hissi, yarım kalmış bir çağrıyla birleşince insanın canını çok acıtıyor. Gelmeyen birine seslenmenin o çaresizliği harika verilmiş.

Susuşun Kahveye Karışması: "bir kahve koydum kendime / içine senin susuşunu kattım" dizesi tam bir şaheser. Karşıdakinin sessizliğini, o sessiz kalışın ağırlığını bizzat tadılan, içilen bir acıya dönüştürmek şiiri çok derin bir boyuta taşıyor.

Görülmeyen Gülüşü Duymak: Sevgilinin hiç etmediği o tebessümü, kalbin kendi içinde duyması ve "gülmedin ama ben duydum" demesi, bu aşkın artık tamamen dış dünyadan sıyrılıp ruhun kendi içinde yarattığı o muazzam gerçekliğe dönüştüğünün kanıtı.

"Geç Kalan Akşam", özlemi ve bekleyişi yalın ama derin bir anlatımla okurun yüreğine taşıyan çok etkileyici bir şiir olmuş. Her dize, sessizliğin bile konuşabildiğini hissettiriyor. Özellikle finaldeki "Bazı geceler sırf sen varsın diye sabah olmak istemiyor." ifadesi, şiirin duygusunu zirveye taşıyan unutulmaz bir kapanış. Kaleminize ve yüreğinize sağlık Mehmet Demir; nice duygu yüklü dizelere.