0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
21
Okunma
Bazen bir pencere önü, bazen kapı eşiği,
Bir ömrü büyütmüş o eller, sallamış beşiği.
Oğul mu beklenen, kız mı, yoksa bir torun mu?
Esen yelden kokusunu gözleyen bir ana yüreği...
Eskiden diz dize, o daracık sofrada,
Gülüşler karışırdı ekmeğe, aşa, tuza.
Şimdi her biri bir yerde, bilmem ne yerler orada?
Düşünür durur baba, dalar gider sonsuza.
Anılar üşür mutfakta, odalar sessiz ve dar,
Dışarıda ayaz gezer, sokaklara yağar kar.
Yine de kış demez bekler, soğuk demez özlerler;
Ah o eli öpülesi analar, babalar, o yorgun gözler...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
