1
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
153
Okunma
RAYLAR BEKLEMİYOR
Bir akşam bıraktın yüzünü gökyüzüne.
Bulutlar o günden beri sen diye geçiyor.
Ben her gece aynı pencereyi açıyorum;
Ay, eksik tarafımı sessizce tamamlıyor.
Adını alıyorum göğsüme bastırıyorum
Damlalar büyüyor,ben küçülüyorum
Kuşlar sabahı yanlış yere bırakmış
O yüzden bu kadar sessiz şehir
Gülünü alıyorum koklamıyorum
Koklarsam çocukluğum uyanacak biliyorum
Bir tren geçiyor kalbimin kıyısından
Raylar uzun zamandır kimseyi beklemiyor
Sonra yağmur başlıyor.
Islanan ben değilim, gölgem.
Dünya döndükçe eksiliyor insan;
Raylar beklemiyor, bekleyen biziz.
Yiğit Metin Sevindik
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz