Acele etme,
Her şey vaktini bilir...

Acele etme;
Her geciken şey kayıp değildir,
Bazı varışlar
Yolun kendisini ister.

Tohum toprağı suçlamaz,
“Niye karanlık?” diye;
Çünkü bilir,
Işık yukarıda bekler.

Acele etme;
Kapı ağır açılıyorsa
Bu reddedildiğin için değil,
Hazırlandığın içindir.

Zaman düşman değildir,
Sadece terbiyecidir;
Sabır,
Onun sessiz dersidir.

Her dua hemen cevap olsaydı
Kalp büyümezdi;
İnsan istemeyi öğrenir,
Anlamayı değil.

Acele eden el
Ham meyveyi koparır;
Tat acı kalır,
Suç dalda sanılır.

Acele etme;
Bazı hakikatler
Ancak bekleyen gözlere iner.

Geç kaldığını sandığın yerlerde
Allah senden önce durur;
Sen yetişmeye çalışırsın,
O olgunlaştırır.

Yol uzadı diye
Yön yanlış sanma;
Bazı yollar,
İnsanı yavaşlatmak için vardır.

Acele, korkunun adıdır;
Sabır ise güvenin
Sessiz şeklidir.

Acele etme;
Zamanı zorlayan kendini yorar,
Kaderi değil.

Her “henüz” bir merhamettir;
Çünkü erken gelen
Her şey yaralar.

Beklemek boşluk değildir;
Beklemek,
İçinin düzenlenmesidir.

Acele etme;
Her kapı aynı hızla açılmaz,
Bazıları eğilmeyi bekler.

Zamanı sen yaratmadın
Ama içinde yürüyorsun;
Koşarak geçersen
Manayı kaçırırsın.

Acele eden konuşur,
Sabreden duyar;
Hakikat, sessiz konuşur.

Ve bil ki;
Allah acele edileni değil,
Vakti geleni sever.

HABİB YILDIRIM / BÂİN-İ ADLÎ
(12 Temmuz 2026)