0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
9
Okunma
Kim kime benziyor artık, yüzler birbirine karışmış akşamın loş ışığında.
Bu bir güzellik mi, yoksa sadece tenin hafızası mı?
Gözlerin mi büyülüyor, yoksa bakışlarında saklanan o derin hikâye mi?
İnan, zaman ağır akıyor içimizde,
Adımlarımız birbirine değse de aynı yolda yürümüyoruz sanki.
Ben sana benzemem, diyorsun…
Ama biraz inadı törpülesek, gururu usulca kenara bıraksak,
Belki de eksik kalan yerlerimiz birbirini tamamlayacak.
Saçlarımızın arasına düşmüş gri teller,
Geçmişin sessiz tanıkları gibi parlıyor şimdi.
Biriktirdik acıları, ince ince işledik içimize,
Sevinçlerimizle yarıştı onlar…
Ama ne acılar galip geldi, ne de mutluluklar.
Biz hep ortada kaldık,
Ne tam karanlıkta ne de ışığın içinde.
Hayatın tam kıyısında yürüyen iki yabancı gibi…
Sen ve ben.
04.04.2022
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
