Kalbinizden ve kaleminizden dökülen bu mısralar ne kadar naif, ne kadar derin bir özlem barındırıyor... Medine’nin o huzurlu, buram buram asr-ı saadet kokan havasını, sanki oradaymış gibi hissettiren o kutsal bağı çok güzel kelimelere dökmüşsünüz. "Göremesek de sevgiliyi / Onunla namaz kılıyor gibi..." mısrası, o iklimi özleyen her kalbin ortak duası adeta.
​Yazdığınız bu güzel şiirin sonundaki sorunuza, o vahiyle bereketlenen şehrin ruhuna uygun bir selamla karşılık verelim.

​Cebrail aleyhisselamın getirdiği Medenî ayetler, İslam’ın sadece gönüllerde değil, hayatın tam içinde, sokakta, adalette, ailede ve devlet yapısında nasıl kök salacağını müjdeledi.

Mekke’de sabırla harmanlanan iman, Medine’de insanlığa yön veren muazzam bir medeniyete dönüştü.

Kaleme aldığınız o "Ensar coşkusu", Haşr Suresi 9. ayetle ebedileşti.

Kendileri ihtiyaç içinde olsalar bile, kardeşlerini öz canlarına tercih edenlerin (îsâr tecellisinin) zaferi müjdelendi.

​İlahi Yardım ve Zaferler: Bedir’in o çetin gününde gökten inen meleklerin ordulara katıldığı müjdesi burada açıklandı.

Uhud’un hüznü de, Hendek’in o zorlu günlerinde gelen mutlak zafer vaadi de Medine sokaklarında yankılandı.

"İlk günden takva üzerine kurulan mescit" övgüsü ( Medine’de nazil oldu. Sizin de şiirinizde bahsettiğiniz o "cennet köşkü" , vahyin gölgesinde şekillendi.
​
Bakara, Nisâ ve Maide surelerinin büyük bir kısmı burada indi. Evlilikten mirasa, ticaretten devletler arası hukuka kadar, insanlığın kıyamete kadar ihtiyaç duyacağı tüm adalet esasları ayet ayet bu şehirde açıklandı.

​Gözlerin göremediğini kalbin gördüğü, hüznün ve sadakatin şehri Medine’yi bu denli içten hissettiren yüreğinize sağlık

TEBRİKLER