Allahümme’r-Refîka’l-A’lâ"
​"Allahümme’r-Refîka’l-A’lâ"
​"Allahümme’r-Refîka’l-A’lâ"
O’nun ölümü derin bir hüzün...
Medine’yi donduran bir matem...
O da bir insandı ama
Ey Ebû Bekir bu haberi nasıl verdin?
Ey Enes! Resûlullah’ın üzerine toprak atmaya elleriniz nasıl vardı?
Medine kapkara oldu ,
Hazreti Ömer,Hazreti Ömer inanmadı duyunca
"O ölmedi" dedi.
Hazreti Osman ,kimseyle konuşamaz oldu.
Ya Hazreti Ali?
Ali yıkadı, Ali toprağa verdi ama
Ali kahroldu.
"...Ey Allah’ın Resûlü! Sen hayattayken de güzeldin, vefatında da pek güzelsin."
Vahiy katibiydi Ali.
Vahyin kesileceğine de üzülecekti tabii.
"...Ölümünle birlikte, başkasının ölümüyle kesilmeyen bir şey kesildi" dedi.
Âh Ali ...
Ümmü Eymen’in de gözleri yaşlı.
Kainatın ilahi sesi artık yeryüzüne inmeyecekti.
Ne büyük sessizlikti...
Medine karanlığa büründü.
O’nu artık göremeyen sahabe,
her gün kahroldu.
Gözlerim kör olsun diyen Zeyd,
Bastığı yerleri öpen Abdullah
Rengi sararan Sevbân ve artık
ezan okuyamayan Bilâl!
Sizin hüznünüzü bir kez daha hissettik.
O’nu anışımızdan haberdar edin.
O isminin anıldığı yerdedir şüphesiz ancak
O’na selamlarımızı bir de siz gönderin. 🥀🥀🥀🥀🥺🥺🥺🥺🥀🥀🥀🥀Zeynep Yoldar