MİZANA KALAN HAKİKAT
➖🖤➖
Her göğse konulmaz bu asil başım,
İhanet bilmedim, yalnız kalmışım.
Aylardır dinmedi gözümde yaşım,
Kendi bedenimde gurbetim şimdi.
➖🖤➖
Sığındım kapına, bildim tek İlâh,
Şu yalan dünyaya etmedim eyvah.
Kulundan görmedim zerrece felah,
Gözyaşı döktüğüm mühletim şimdi.
➖🖤➖
Bahaneler cılız, ithamlar yalan,
Vicdan susturmaya yer arar insan.
Sözde doğruluğu benden koparan,
Kendi zanlarıyla kalsın be gardaş.
➖🖤➖
Aldatmadım derken yaftalandı ad,
Hastanelik oldum, kalmadı bir tad.
Yalnız Rabbimden dilerim imdat,
Ayağa kalkacak kudretim şimdi.
➖🖤➖
Ne Yusuf’un şanı kaldı bu çağda,
Ne sadakat kaldı ovada dağda.
Bizi dipsiz kuyu bekler her anda,
Dost eliyle düştüm, dertteyim şimdi.
➖🖤➖
Kuyular eskiden insan saklardı,
Hak yerini bulur, kul da aklardı.
Şimdi kuyulardan hile fışkırdı,
Zalimin elinde mihnetim şimdi.
➖🖤➖
Mizana kalmıştır bu ak hakikat,
Gizli kalan ne var çıkar nihayet.
Bana çamur atan etti hıyanet,
Kendi kuyusunda boğulsun şimdi.
➖🖤➖
Yedekte duranlar çekmez bu acı,
Limanı çok olan bilmez sancıyı.
Biz tek bir sinede ettik duayı,
Yalan limanları onun olsun şimdi.
➖🖤➖
Sözüme bahane arayan gözler,
Ardına bakmadan çekildi dizler.
Gözümden dökülen sessizce sözler,
Hakk’ın divanına emanet şimdi.
➖🖤➖
Gittiğin o yollar sanma ki düzdür,
Açtığın yaralar içimde közdür.
Sustuğum her cümle asil bir sözdür,
Sükûtum en büyük feryadım şimdi