Ömür dediğin ne ki, bir varmış bir yokmuş,
Dün çocuktun, bak bugün saçlarına ak düşmüş.
Hani nerede ana baba, o eski dostlar hani?
Kimi toprağa yar olmuş, kimi el olup gitmiş.

Evlat dedin can bildin, canından can eyledin,
Konu komşu ses vermez, viran kalmış mahallen.
Varlık yokluk içinde koca bir ömür bitti,
Zaman su gibi aktı, bir rüyaydı tükendi.

Bir gün gelecek elbet, senin de vaktin dolar,
Ekranda bir belgesel, adın tarihe kalır.
Kırk beş dakikaya sığar koca bir hayat hikayen,
İzleyenler iç çeker, geriye hüzün kalır.

Yüreğinde bir sızı, eşe duyulan özlem,
Şimdi her yer karanlık, geçmiyor artık gecem.
Yalnızlık bir gölge gibi takılmış peşimize,
Bir teselli aranır, şu garip kalbimize.

Köy hayatı burnunda tüter buram buram,
Toprağın kokusudur dertlerine tek çare olan.
Bir zamanlar can bulan o sessiz sokaklarda,
Şimdi rüzgar fısıldar, hani nerede o derman?