6
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
51
Okunma
İçimde bir kuş öter hâlâ,
Eski bahçelerin dalında.
Rüzgâr saçlarımı ağartsa da,
Çocukluğum gülüyor yanımda.
Yollar eskir, ayakkabılar yorulur,
Ama düşlerimin ayak izi silinmez.
Her sabah yeniden toplarım
Dağılan umutlarımı avuçlarıma.
İnsan yaş aldıkça eksilmez bazen,
Yalnızca sessizleşir biraz.
Ben ise suskunluğumun içinde bile
Bir gökkuşağı büyütürüm inadına.
Bilirim, hayat kolay değildir;
Taşlar da vardır, dikenler de.
Ama her yaraya rağmen
Bir papatya açtıracak kadar
İnanırım yarına.
Çünkü insanı yaşatan,
Geçen yıllar değil;
Kalbinde sakladığı o küçük çocuğun
Hiç tükenmeyen gülüşüdür.
5.0
100% (5)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz