AYNADAKİ TECELLİ

Gözlerinin deryasında ruhumu
Esir aldın, tut elimden Gülizar.
Kaçıp gitsem sonsuzluğun ufkuna
Tüm yollarım sana çıkar Gülizar.

Aşka aşık etti ciğer paresi
İçten içe sızlar kalbin yâresi
Lokman Hekim bulamazken çâresi
Şâfi O’dur, derman sensin Gülizar.

Aşk dediğin sırlı, derin bir hece
Yüreğime zindan olur her gece
Şu muamma çözülmüyor öylece
Ermez aklım firar eder Gülizar.

Kalem ağlar, dert dökülür kâğıda
Alem duysa başlar hazin ağıda
Bak eriyor Tûr-i Sîna Dağı da
Seni görmek böyle bir şey Gülizar.

Güneş söner, güller ağlar ahımdan
Bülbüller de feryat eder vâhımdan
Aşk kuyuna düştüm ben günahımdan
Gönül tahtım senin olsun Gülizar.

Söz tükendi, sükût sardı her yanı
Aşk yolunda feda ettim bu canı
Karış karış gezsem bütün cihânı
Senden öte gidilmiyor Gülizar.

Ömür bitti, eridi tüm cevherim
Gece gündüz seni arar gözlerim
Hazan vurdu, ziyan oldu günlerim
Gönül bağım hiç solmuyor Gülizar.

Son nefeste adın kalır dilimde
Aşkın kalır şu perişan halimde
Solan bir gül kurur gider elimde
Toprak bile çürütemez Gülizar.

Alnıma yazılan vuslat değilse
Küllerim savrulup göğe serpilse
Gökte Güneş sönse, ömür tükense
Mahşerde ararım seni Gülizar.

Neylesin bu âşık fâni vücudu
Kalbimi kuşattı, yıktı hududu
Seyrettim yüzünde Nûr-i Vedûd’u
Şems-i ebedînin nuru Gülizar.

Muhammed Altunkaynak