Temmuzun ikisinde bir kapkara duman var
Sivas’ın ortasında göğe yükselir ahlar
Karanlık zihniyetler sarmış dört bir yanını
Ateşe teslim etti can içinde canını

Kimi ozan kimi genç her biri birer nimet
Yükselen alevlerde sızım sızım sızlar can
Kül oldu bağlamalar sustu türküler birden
İnsanlık yara aldı o gün o kirli şerden

Nesimi’nin nefesi Hasret’in sazı kaldı
Şairlerin dizesi yarım bir yazı kaldı
Yıllar geçse de kalbde sönmedi bu yangınlar
Unutmadı bu yurdu
o gün vurulan dalar

Madımak’ın acısı içimizde kor şimdi
Adaleti aramak koca bir asır şimdi
Bedenler yansa bile düşünce kül olur mu
Sazlar feryad eder bu yara unutulur mu

Halk Şairi
Tülay Aslan

Paylaş:

19 Beğeni

+11 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (3)

5.0

100% (3)

Madımak sızısı Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Madımak sızısı şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Madımak Sızısı şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Güllerlaleler, @gullerlaleler

2.7.2026 15:21:01

Çok yürek dağlayan bir olay maalesef.Güzel niyetlerle bir araya gelen insanlara bu zulmü reva görmenin izahı yok.Farklılıkları sindiremeyenler kadar bunu toplumu parçalamak kardeşliği baltamak için planlı yapanlar hep oldu Türkiyede.Sevgiden beslenenleri nefretten beslenenler istemedi maalesef.Acının ve o yanlışın itirafı ve bugünde onları güzellikleriyle yad etmek herkesin boynunun borcu ki başta devletin.Gidenlere rahmet diliyorum.Allah bir daha göstermesin...

AYSE 09, @ayse09

2.7.2026 14:05:30

yana yürekler oldu
sevgiyle can

ali görgan, @aligorgan

2.7.2026 13:59:12

5 puan verdi

Bu vahşet işleyenler insan olamaz
Hayvan da olamaz
Başka bir mahlûk olsa gerek.
Şiddetle lanetliyoruz.
Milletçe.
Allah rahmet eylesin.
Tüm yiten canlarımıza.
Yüreğinize sağlık
Hürmetle

Etkili Yorum

Dosteli_, @dosteli

2.7.2026 13:31:26

İnsanlık tarihininn sayılı vahşetlerinden biri bu acı olayda yitirdiğimiz tüm canların sızılarını yürekten hissediyor, duyarlı yüreğinizi selamlıyorum

BİR TEMMUZ SABAHI
Bir temmuz sabahı, şok olduk birden
Katiller hortladı sanki her yerden
Nereden çıktılar ,bilmem ki nerden?
Dikenler ağladı ,güller ağladı
-
Dur durak bilmeden yakın dediler
Ölmezse kurşunlar sıkın dediler
Ne güzel yanıyor,bakın dediler!
Yürekler ağladı,diller ağladı
-
İnsan sayılır mı insana kıyan ?
Hakk’a kul olur mu kan ile doyan
Herkese sır imiş, bizlere ayan
Vicdanlar ağladı,yollar ağladı
-
Pir Sultan Sivas’ta canlar Sivas ‘ta
Bir kısmı yaşlıydı,bir kısmı hasta
Katiller bayramda ,biz ise yasta
Topraklar ağladı,sallar ağladı
-
Kızılırmak kızıl kana boyandı
Orda bir olanlar birlikte yandı
Birileri bunu unutur sandı
Dereler ağladı,seller ağladı......................ANILARINA SAYGIYLA

Dosteli_ tarafından 2.7.2026 13:44:09 zamanında düzenlenmiştir.

Hüma Efkan, @humaefkan

2.7.2026 13:19:24

MADIMAK

Bu harp;
Doksan üç harbi değil.

Bu; aydınlığın karanlığa,
bilgenin cehalete,
insanın kendi utancına karşı verdiği savaştır.

Yıl: 1993.
Gün: 2 Temmuz.

Sormak istiyorum;
Hatırlamak gerçekten bu kadar mı zor?

Her Temmuz geldiğinde,
takvimin yapraklarından önce,
içimin en derin yerine bir sızı düşer.

Hasat mevsimidir.

Toprak,
altın başaklar taşır;
Siyezi var,
çavdarı var.
Her başak,
emeğin önünde saygıyla eğilir.

Ama bilinir ki;

Harman vakti geldiğinde,
içi dolu olan tane kalır,
içi boş olan rüzgârlarda savrulur.

Gerçek budur.

Buğday bulgur olur,
un olur,
hamur olur,
teknelerde yoğrulur,
ateşlere sürülür,
insana ekmek olur.

Ya nankör olan insan?

Sivas'ta bağ bozumu değil,
vicdan bozumu yaşanır.

Tekbirin kutsallığını nefrete perde edenler,
Şeytanın ateşini insan suretinde taşır.

Bir otel yakılmadı yalnızca.
Kitaplar yakıldı,
türküler yakıldı,
şiirler yakıldı,
düşünce yakıldı,
insanlık yakıldı.

O gün,
cehennemden sıçrayan kıvılcım
Cennete düştü.

Ve o günden beri
Her 2 Temmuz'da;
Madımak yalnızca anılmaz.

Madımak yeniden yanar.

Küllerinden yükselen duman,
bize tek bir gerçeği haykırır;

Karanlık,
bağnazlık,
cehalet
ateşle değil;
Suskunlukta büyür.

Unutanlar,
yakılanların değil;
Kendi vicdanlarının korunda yaşarlar.

Çünkü Madımak,
bir otelden ibaret değildi.

Madımak,
insanlığın vicdanına sıçramış,
sönmeyen bir ateştir.

Efkan ÖTGÜN