Sana çok uzaklardan yazıyorum,
Burası duman altı.

Pi sayısı,
E = mc^2,
Ve newton beşiği.

Sonra kavimler göçü,
Sonra juan juanlar,
Ve hattuşili’nin biricik karısı puduhepa.

Islak imza,
Guaj boya ve duraklar.

Çok şey biliyorum belki de,
Çok şeye elyaf’ımsı duruş.

Pijamalar ve bedenler üzerine de noktalı virgüller gelsin,
Gelsin ki opsiyonel bir reaksiyon olsun aramızda.

Burası duman,
Burası duman altı,
Burası dumanın altı.

Bahçeye bu yaz sarı taflan ile kırmızı gülleri karıştırdım,
Çıplak ayakla toprakla ve solucanlar ile konuştum.

Senin hiç bir şeyden haberim yok,
Senin bilmediğin nisyanlardan, hezeyanlar dan ve kaybedişlerden geliyorum.

Tırnak içinde ki her cümle benim,
Benden kalma her devrik tümce.

Yeterince narkoz,morfin ve kesicilerden ağrı ile,
Şuursuz anaforlardan, medcezirlerden,dipsiz boğulmardan,
Kolsuz,kanatsız ve kulaç sız sana geldim.

Siz nasılsınız hanımefendi,
Sizin oralarda havalar nasıl.

"Hava nasıl oralarda?
Üşüyor musun?
Kar yağıyor saçlarıma
Bilmiyorsun."

Buralar dumanlı,
Duman altı buralar.

"Sen gittin ya, saçlarıma erimez karlar yağdı,
Mevsimlerin tadı yok,baharım sende kaldı."