Hattatlar düzeltemedi yazıyı,
Çilingirler kapıya uzak.

Tuz ve yara bir arada
Muhtaç birbirine ateş ve su,

Bir bütünün parçaları doğum ve ölüm,

Zulamda gül ve yara,
Kalbim bazen melek,
Bazen şeytan.

O masal güzeli,
Gözleri mercan yeşili,
Ben köy delikanlısı,
Ay ışığına sevdalı.

Bir zamanlar göğsümde ki aşk ,hacerül esved taşı,
Bir zamanlar kırık aynalarda düş salıncağı.

Sonra tavşanlar,
Sonrada tavşanlar,
Daha sonradan tavşanlar.

Hızlı yaşamak ve genç ölmek için,
Yakışıklı bir ceset için,
Hiç için,
Hiçlik için
İçin için,
Bir kimlik imhası kurdum cümlelerde.

Adımı sormayın bende bilmiyorum,
En dipdeyim nefs-i emmâre’de.

He tavşanlar,
Vay tavşanlar,
Uy davşanlar.

Mutlu emojiler koyuyorum cümle sonlarına bu günlerde,
Tekil M harfleri ile sesleniyorum sevdiklerime.

SevduğuM,
De sen de baaaa sevduğuM.

Aşk kadar yalnızlığında bir hikayesi var bu alemde,
Yine arka fon trafiğine takıldım,
Yine metin rengi siyah.