Ne güzel, ne sıcacık bir tablo bu böyle... Kalemin o muzip sevinci, kelimelerin arasına gizlenmiş o saf huzur doğrudan yüreğe dokunuyor. Bir balkon köşesinde, elinizde kahveyle o minik dostun serenatını dinlemek, onun cilvelerine ortak olmak dünyanın bütün gürültüsünü dışarıda bırakmaya yetiyor gerçekten.
​"Huzurumun evi, yani yüreğimi" diyerek tarif ettiğiniz o yer, bu satırlarla öyle güzel canlanıyor ki... Minnacık bir yavruyken hayatınıza giren o "Cici kuş", belli ki sadece masanıza gölgesi düşen ayı değil, tüm dünyanızı kendi renkleriyle boyamış. O çapkın kurlar, sevgi dolu öpücükler ve arka pencereden süzülen güneşin ihtişamı... Kelimeleriniz tam anlamıyla yaşayan, nefes alan, insanı gülümseten devasa bir tabloya dönüşmüş.
​Kaleminize, o duru sevgiyi dize getiren yüreğinize sağlık. Minik dostunuzla, kahvenizin kokusunun ve balkon keyiflerinizin eksik olmadığı, huzur dolu upuzun yıllarınız olsun. Şiirinizle bugüne çok zarif bir esinti bıraktınız...
TEBRİKLER

cicikuşş büyümüşte yakışıklı çapkın mı olmuş hıı....candır onlar ve en iyi yoldaştır... resmini koysaydın keşke...

☕️afiyetler olsun

en kalb-i sevgimi bıraktım ikinize de🫠❤️🦜

Bizim cici kediciklerimiz var. Sanırım hiç anlaşamazlar :))

Şiirinizi okurken eski kuşları hatırladım. Ötüşü kulağımda yankılandı sanki.

İkisi firar etti ikisi vefat etti.
Ben de daha kuş almayı istemedim.
Geçen yine heveslendim, maalesef artık satılmıyormuş.

Olan kuşların değerini bilin.


Tatlı ve cici şiirinizi kutlarım.
Sevgilerimle...