Kaderim gülmedi bir gün yüzüme,
Yollarım yokuştan düze çıkmadı.
Derdin ağırlığı çöktü dizime,
Dört mevsimden biri yaza çıkmadı.

Dünya pazarında gezdim dolaştım,
İlk başından girdim sona ulaştım.
Açtım sepetimi bu işe şaştım,
İçinde bir tane taze çıkmadı.

Mutluluk uzaktan el edip kaçtı,
Bazı yakaladım kuş olup uçtu.
Acılarla dolu bir ömür geçti,
Huzurlu günlerim yüze çıkmadı.

Vefa heybesinde nasibim boştu,
Takatim tükendi, kederim taştı.
Dertler derya oldu boyumu aştı,
Mutluluk ayaktan dize çıkmadı.

Bülbülün bahtına gülün sevdası,
Mecnun’a Leyla’nın nazı, edası.
Vefalı yâr imiş ruhun gıdası,
Herkese çıktı da bize çıkmadı.

Umut tohumunu ektim derine,
Rıza gösterdim ben her kederine.
Bir sevgi bekledim derman yerine,
Şu garip gönlüme vize çıkmadı.

Dertler değil beni dostlar çok yordu,
Üstünlük taslayan astlar çok yordu
Huzur hep bir adım ötede durdu,
Hayatım doğru bir ize çıkmadı.

Nûrfânî’yi kullar görse de hakir,
"Yâ Sabır" zikrini çekti bu fakir.
Kalbimizde iman diri çok şükür,
Kaderle aramda niza çıkmadı.

Nuriye Akyol
29 Haziran 2026

Sert esen rüzgarda bendim savrulan
Bitmeyen çileler ile yoğrulan
Çöl sıcaklarıyla yanıp kavrulan
Taze fidanlarım güze çıkmadı
___ Şükrü Atay (Türkmenoğlu)
Çok teşekkür ediyorum.