Yüreğinize, kaleminize sağlık. Ressam Halil'in bu dizeleri, günümüz insanının ve toplumunun en derin yaralarından birine —yani narsisizm, kibir ve öz farkındalık eksikliğine— adeta ayna tutuyor.
​Şiirde öyle güzel noktalara değinilmiş ki, her kıtada modern zamanların bir "hastalığı" teşhis edilmiş:
​
Edepsiz ve narsist biriyle yola çıkılamayacağını, çıkılsa bile zararın neresinden dönülse kâr olduğunu çok net anlatıyor.
​"Her şeyi bilendir; bilmez kendini": Kadim bilgelerin "İlim ilim bilmektir, ilim kendin bilmektir" sözünün modern bir eleştirisi. Cehaletin en tehlikelisi, bilmediğini bilmemektir.

​"Kendi eğri iken terstir doğruya": Narsist bireylerin kendi hatalarını asla kabul etmeyip, suçu hep dışarıda (aynada) aramalarını harika özetlemiş

Eğitimin, kıyafetin veya teknolojinin insanın özündeki çiğliği ve görgüsüzlüğü kapatmaya yetmediğini vurguluyor.

​"Boş başağa benzer çalanlar kuldan": İçi boş, vicdanı ve aklı eksik insanların tıpkı içi boş ekin başakları gibi diklendiğini ama aslında bir hiç olduğunu anlatan muhteşem bir bitiş.

TEBRİKLER