ÖLÜM KONUŞUR

Ben ölümüm.
Adımı karanlık koydular.
Oysa ben,
yalnızca zamanın
suskun eliyim.
Her doğan güneşi akşama,
her açan çiçeği toprağa,
her nefesi sonsuzluğa uğurlarım.


Benden kaçan çok oldu.
Beni kandıran olmadı.
Dağlar önümde diz çöktü,
ırmaklar denize karıştı,
şehirler kuruldu, yıkıldı,
çağlar birbirini tüketti.
Ben yine aynı sessizlikle yürüdüm.


Krallar gördüm;
taçlarını mezar taşına bıraktılar.
Yoksullar gördüm;
ceplerinde bir avuç umutla geldiler.
Toprak ikisini de
aynı sükûtla bağrına bastı.
Çünkü benim terazimde
servetin değil,
insanlığın ağırlığı vardır.


Ey insan!
Benden niçin korkarsın?
Asıl korkman gereken,
eğilmiş bir ömürdür.
Haksızlık karşısında susan dildir.
Sevip de söyleyemeyen yürektir.
Vicdanını susturan gecedir.
Çünkü en ağır ölüm,
nefesin değil,
onurun tükendiği gündür.


Ben nice âşıklar gördüm.
Birbirine kavuşamadan
toprağa düşen...
Ama sevdaları kaldı;
bir türküde,
bir şiirde,
bir çocuğun adında...
Anladım ki
gerçek sevda
mezar tanımaz.


Ben nice yiğitler gördüm.
Düştüler...
Fakat düştükleri yerde
umut yeşerdi.
Bir ses sustu,
bin ses yükseldi.
Bir el toprağa uzandı,
bin el göğe kalktı.
İnsan,
direndiği kadar yaşarmış.


Ben geldiğimde
ne altın konuşur,
ne saraylar,
ne alkışlar...
Yalnızca
bir annenin duası,
bir dostun gözyaşı,
bir çocuğun özlemi kalır.
İşte o sessizlikte
insanın gerçek adı duyulur.


Sorarlar bana:
"Kim kazanır?"
Ben gülerim.
Çünkü sonunda
zafer ne benimdir,
ne de zamanın.
Zafer;
ardında iyilik bırakanın,
ekmeğini paylaşanın,
karanlığa rağmen
bir mum yakabilenindir.

Beden toprağa döner.
Ama söz...
Söz kolay ölmez.
Hakikat kolay susmaz.
Bir yürekten ötekine geçen umut,
beni bile aşar.
İşte o yüzden
şiirler mezar kazmaz;
şiirler
insanı yeniden doğurur.


Ben ölümüm.
Son söz benim değildir.
Son sözü;
haksızlığa boyun eğmeyen söyler.
Sevdayı yarına taşıyan söyler.
Ekmeğini bölüşen,
gözyaşını silen,
umudu büyüten söyler.
Ve ben...
Sessizce çekilirim.
Çünkü bilirim:
Toprak yalnız bedeni alır.
İnsan,
sevdiği kadar,
direndiği kadar,
adil olduğu kadar,
ve ardında bıraktığı umut kadar...
ölümsüzdür