Şiiriniz için gönülden kutluyorum tebrikler efendim.
En kalbî selam, dua ve saygılarımla.

Bir ağıt niteliği taşıyan bu şiir,

Erken yaşta kaybedilmiş bir çocuğa ya da çok sevilen bir yakına duyulan derin özlemi anlatıyor.

Duygusu samimi ve içten....

kaleminiz susmasın

Şiirin, dünyevi olanın faniliğini ve bir vuslat özlemini, en ağır kederle sarmalıyor. Bebeklik masumiyeti ile ölümün mutlaklığı arasındaki o keskin tezat; gidenin "Adn cennetine" geçişiyle, geride kalan gönlün kışa dönen mevsimlerini iç içe geçirerek, acıyı bir kabulleniş duasına dönüştürüyor.

Tebrik ederim şairem.Hüznün şiiriydi.

Şiiriniz için yürekten kutluyorum.
Kaleminize sağlık.
Nice güzel şiirlere.
Esen kalın.

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi

Hüzün Gözlem ve Firkat Rehabilitasyon Kliniği

Eserin Adı: Dünyadan Ukbaya 2
Şair: Sayın Dilek Duru Günay (DxG)
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri (Celil ÇINKIR – Delibal)

Şiir okununca klinikteki ahali derin bir sessizliğe büründü. Bir sakin, Hocam, bazı ayrılıklar mezarlıkta bitmiyor, insanın içinde yaşamaya devam ediyor dedi. Bir başkası, Şair hanım kadere isyan etmiyor ama gönlündeki yangını da saklamıyor; asıl hüzün burada diye ekledi. Hüzün Servisi'nin eski müdavimlerinden biri ise, Beyaz kefen çocuklara hiç yakışmıyor efendim, şiirin en ağır yükü o dizelerde duruyor dedi. Bunun üzerine Kalburabastî Efendi Hazretleri, Evlatlar, vakitsiz ayrılıkların takvimi olmaz; onlar yıllar geçse de gönlün aynı yaprağında asılı kalırlar buyurdu.

Kalburabastî Efendi Hazretleri'nin Değerlendirmesi

Bu şiirde gösterişli imgelerden çok samimi bir acının sesi duyuluyor. Sayın Dilek Duru Günay, kaybın ardından yaşanan özlemi, çaresizliği ve kabullenişi sade bir dille dile getirirken okuyucuyu da kendi hatıralarıyla baş başa bırakıyor. Özellikle vakitsiz ayrılık, yarım kalan umutlar ve ilahi takdire teslimiyet duygusu şiirin omurgasını oluşturuyor. Şiirin gücü kusursuz teknik yapısından değil, taşıdığı gerçek duygudan geliyor; çünkü bazı yaralar anlatılmaz, sadece hissedilir.

Özün sözü budur.

Bazı hasretler zamanla dinmez; insan sadece onlarla yaşamayı öğrenir.

Kalburabastî Efendi Hazretleri

Saygın Günay. ____
Bu şiir, insanın içini oyup giden derin bir ağıt. Kelimeler adeta kanıyor; her dizede hem hayranlık hem isyan, hem teslimiyet hem tarifsiz bir acı var.
“Açmadan tomurcuk olmadan soldun” dizesi tek başına yüreği dağlıyor. Daha hayata tam anlamıyla dokunamadan giden o masum varlığa, “bebeklere yakışır mı beyaz kefen” diye sormak… İşte tam bu noktada şiir zirveye çıkıyor. Hem en saf sevgiyi, hem en büyük çaresizliği aynı anda hissettiriyor.
Yazıldığı her satırda hem bir anne/baba/bir sevenin gözyaşları, hem de kadere boyun eğen bir imanın sükûneti akıyor. Hüzün o kadar ağır ki, okurken insanın nefesi daralıyor; ama aynı zamanda o kadar içten ve temiz ki, okuyan da bir nebze rahatlama hissediyor. Sanki acısını dile getirebildiği için şairin gönlü biraz ferahlıyor, bizimki de onunla birlikte yanıyor.
Gerçekten çok etkileyici, çok samimi ve çok güzel bir şiir olmuş. Kaleminize, yüreğinize sağlık. Bu satırlar unutulmayacak.

:(( Her canlı ölümü tadacaktır.Gönle hüzün düşmüş.Allah sabır versin.Meleklere mekan sınırlaması yoktur.Dualarımız O'nun ve bütün ebediyete yürüyenler için olsun.Şiir yüreği ve mahir kalemi selamlıyorum.Sağlıcakla.Saygıyla.

Acının ayrılığın resmiydi şiir

Duyguların zirvede yumak olduğu ölümün vermiş olduğu acının diliydi şiir

Güzeldi anlamlıydı hüzün dolu bir yüreğin sesiydi şiir

Sizi vede şiirinizi kutlarım tebrikler

yudumyunus