Allahü Ekber! Dağları yar da taştı ecdat sedası,
Sarıkamış buzundan geldi tarihin nefesi.
Allahü Ekber dağlarından çağladı şanlı nidası,
Kars Kalesi burcundan yükseldi bayrağın edası.
En tepeden bir ak kuğu gibi süzüldü şerefimiz,
Göğe yazıldı adımız, yere mühürlendi izimiz.

Selçuk’tan yadigâr, mermere kazınmış tanga, nakışı,
Her burcunda durur o ihtişamlı Türk bakışı.
Geçmişten geleceğe köprüdür o mühteşem alışı,
Gökten toprağa inen eşsiz bir kurt bakışı…
Asil ve gururlu, dik, sarsılmaz bir Türk duruşu.

Toprağa mühürdür her bir her bir karış toprağımız,
Göklere yaldız gibi yükselir gururla dizilişimiz.
Birleşir kalpte, tekleşir ruhumuz: Birdir özümüz!
Turan’a açılır kapın ey Kars Kalesi,
Köklerden dallara yürür bu kutlu vaha.

Selam durur gökte nur ile Maha,
Baş eğmez bu baş, eğilirse sadece Yüce Allah’a.
Yeniden dirilişin adıdır: Allahü Ekber dağları,
Buzda donan beden, ama imanda çelik gönül bağları.

Türk’ün elinde sönmez özgürlük meşalesi,
Vatan aşkıyla düştük yola, korkuya yer yok nesilde.
Birlik ruhu sardı her anı, her hali, her hevesi,
Aşılmaz dağdır Sarıkamış, geçilmez nesnesi.

Güneşle doğar sabahın nuru,
Sarsılmaz, sanki çeliktendir suru.
Kalende bozkurtlar bekler kutlu huzuru,
Düşmana yol vermez bu kutlu buru.

Sönmez bu Türk ateşi, parlasın gönüllerde feri,
Yürüsün yiğitler, dönmesin geri!
Dünyaya duyulsun bu kutlu yeri,
Dosta rahmet, düşmana korku: Allahü Ekber dağları!

Bağrında ne saraylar gördü, ne tahtlar kurdu,
Kimi medeniyet sevindi, kimi diz çöküp durdu.
Zamanın çarkı döndü, düşmana vurdu,
Asıl duruşuna cihan selam durdu.

Sırlar fısıldaşır eski surlarda,
Kayıp bir destan yatar taşlı yollarda.
Kılıç sesi yankılanır burçlarda,
Zirvede mühürdür gözün ey dağlar, Sarıkamış!

Türk der, köktür bu toprak bize,
Yazıldı destanlar, geldi düşman dize.
Vurulan her damga benzer bu öze,
Tarih haykır her bir dize ile:
Bu toprak Türk’ündür, ebediyete!
Dinçer Dayı