Daha nereye kadar sevebilirdim ki seni?
Gözlerinden başladım,
hiç farkında olmadan yüreğine dokundum.

Gülüşün çok güzeldi.
Yüzünün tarifi yoktu.
Parmak uçlarından saçlarına kadar...
Santim santim sevdim seni.

Nefesini saydım uykunda,
adını fısıldadım rüzgarlara.
Seni sevmek,
yaratılıştan beri hiç aksatmadığım
en güzel ibadetti.

Sabahına uyandım,
akşamına hasret kaldım.
Bir lokma ekmeğimi bölüştüm,
bir yudum suyumu.
Yemek söyledim adına,
"Acıkma" dedim sessizce.

Daha ne yapabilirdim ki?
Daha nereye kadar sevebilirim ki seni?
Senden ötesi yoktu ki...

Sen benim duamın kabulü,
yarım kalan yanımın tamamıydın.
Sevdamda nokta değil,
sonsuzluk vardı.

Şimdi aynı göğün altındayız,
ama aynı duada değiliz.
Ve ben hala...
santim santim seviyorum seni.
Dinçer Dayı