0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
70
Okunma
Bir rüzgâr geçti içimden sessizce,
Adını bıraktı eski bir gecenin kıyısına.
Ne zaman hatırlasam, uzak bir yıldız gibi
Parlayıp kaybolursun anılar arasında.
Kayıplarda kalan bir ses gibisin şimdi,
Ne tam sustun ne de geri döndün bana.
Yolların tozu sinmiş hatıralarına,
Zaman bile dokunamamış yokluğuna.
Bir fotoğraf sararmış çekmecelerde,
Bir gülüş saklı kalmış yarım cümlelerde.
Aradım seni mevsimlerin değiştiği yerde,
Bulamadım; kaldın kayıplar içinde.
Belki bir gün, yağmurun ince sesinde,
Belki bir akşam güneşin son nefesinde,
Yeniden karşılaşırız kaderin bir köşesinde;
Sen kayıplardan çıkarsın, ben özlemden.
O vakit Eylem der anlar dünya ve geçen yıllar,
Bazı insanlar gitse de hiç kaybolmazlar.
Kalbin en derin yerinde sessizce yaşarlar,
Kayıplarda kalanlar, aslında hep var olurlar. 05/02/1993
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
