Çık gel,
serinlik çökünce güne.
Hasret, tarifini aşmış bir eziyet bana.
Zamana bıraktığımda birçok şeyi
geriye dönüp toparlamak zor oluyor gülüm seni.
Hayatımda her şeyin saati değişiyor.
Değişmeyen ise
saatler süren bir tek hasretin.
Sabahlamak,
seni tanıdıktan sonra girdi hayatıma.
Haliyle gece de dönebilirsin ihtimali var zihnimde.

Beklenen sen olunca, bir hüzün yutkunuyorum
yara alan her yerimde kanamalar durmuyor.
Endişeler bırakmıyor yakamı.
Sızın oldukça yüreğimde,
baharda yeşilimi,
uykumda düşlerimi,
sabahlarda güneşimi aldı bu yalnızlık.
Tekrar sarılmak gibi bir umudu,
sen uzaktayken yaşatmak zor gülüm.

Hep kederden örülmüş yüreğimedir lafım.
Dinlerken onca içli şarkıyı, ölürüm pahasına da olsa
bıçak sırtı tüm zamanlarda
direnmek var olan tek silahım.
Yokluğuna ev sahipliği yapmak zor geliyor be gülüm.
mazi gülümsetmiyor artık beni
yanımda olmadığın her günüm yoksul
anladım ki sana tekrar sarılmakmış zenginliğim.
Biran aklımda tutmamayı bile ihanet sayıyorken sana
senin böyle geciken hallerin yoruyor beni gülüm.

Karın dağa, yağmurun toprağa düşmesi bu kadar normalken
ve ben dönüşünü hayal ederken
yüreğime düşen bu ateş de neyin nesi
Bildik tanıdık değil,
yazgımın bana olan bu öfkesi.
Ben hamal olmaya razı olmuşken, sevdaya
Sana sarılmaktan gayrı daha yok ötesi.

Sen sanıyor musun ki
bedavaya sevdim seni.
Ödediğim bedeli görsen sıratı sıradan sanırsın gülüm.
Öyle beş taşa bağlamadım ben umudu
onlar çocukluk oyunuydu.
Seni sevmek yürek istiyordu, ben de öyle yaptım.
Sana gelinen her yol uçurumdu
düştüğüm de oldu lakin,
sana kavuşma umuduyla tekrar tekrar ayağa kalktım.

Çık gel,
gözlerimde onca kışı ısıtmışken ben,
zemheride ayaz olup vurma camlarıma.

Sana en çok gülmek yakışıyordu, bana da sevmek.
Bana da yakışsın istiyorum gülmek,
sana da beni sevmek be gülüm.

Baki Şenel mayıs 2026