Sar beni sıkıca sar sadık dostum
Çileli davamın dermanı hüzün
Dövündüm yıllarca yaş döktüm sustum
İhlassız duamın gümânı hüzün

Çürüdüm kavruldum sessiz derinden
Ciğerim söküldü sanki yerinden
Sonsuzluk bestesi eser serinden
Bu garip avamın amanı hüzün

Hüzün sığınağım gözyaşı pirim
Büyük neticeye kilitlenirim
Hep hayâl ederim ümitlenirim
Sabır çöllerinin imanı hüzün

Hüzün gözyaşları tevekkül kahır
Havf reca o günü müjdeliyor yâr
Sultanlık o günde o gün nevbahar
Büyük terhislerin zamanı hüzün

Mizanı bekleyen büyük hesap var
Yumruğu sıkmışım o güne kadar
Soluk soluğayım ben hep sonbahar
Sahipsiz kervanın harmanı hüzün

Tahammül var hak mizana taşımak
Hüzünlerin ikliminde yaşamak
Bağrı yanık yüz görünce yanmak hak
Suskun yüreklerin dumanı hüzün

Ömer Ekinci Micingirt

İnsanın hüznü derinleştikçe suskunluğu artar. Micingirt