Güne düşen anlamlı ve anlatımı güzel bu şiiri ve şairini tebrik ediyor, esenlikler diliyorum.
Kaleminiz kavi ilhamınız daim olsun.
Nice kalıcı şiirlerde buluşma dileğiyle
Sonsuz saygı ve selamlar.

Var ol üstad

Güne gelen anlamlı ve etkili şiiriniz vesilesiyle zatınızı tebrik ediyorum, değerli Micingirt Bey.
Saygı ve selamlar.

hocam sizi ve bu güzel şiirinizi kutluyorum saygılar

GÜNE DÜŞEN BU GÜZEL ESERİ KUTLARIM
kaleminiz daim olsun
selamlar sevgiler saygılar gönderdim hayırlı günler dilerim .

Muazzam bir yürek sesi.Kutluyor ve Üstadı selamlıyorum.Sağlıcakla.Saygıyla.

Kendimize yapabileceğimiz en büyük iyilik boş işlerden kurtulup güzel meşguliyetlerle arkadaş ve dost olabilmektir öyle bir meşguliyetimiz olsunki bizi gariplikten kimsesizlikten kurtarsın ve öyle bir amel işleyelimki arkamızdan dua okunsun

Günün şiirini ve değerli şairini tebrik eder hayırlı çalışmalar dilerim

Efendim aslında hüzün güzün yaşanır güzün yaprakların döküldüğü yeşilin sarıya dönüştüğü dönemdir şimdi ise dökülen ağır namus hak hukuk yerlere dökülüyor hüznümüz ondandır Tebrikler kaleminize toz değmesin

Duygu olarak gayet güzel lâkin özellikle ortalardan başlayarak kellmelerin hatalı kurulumu okurken durmaya zorlamış en sonda tamamen okumayı imkansız kılmış.Bir Kıta ile izah edelim.

(Tahammül (var hak mizana taşımak)1
Hüzünlerin ikliminde yaşamak2
Bağrı yanık yüz görünce yanmak hak3
Suskun yüreklerin dumanı hüzün)4

1-Hatalı kurulum
2-Bilindik cümle
3-Muğlak karışık cümle imge yapılmak isterken karışmış
4-Bilindik cümle

Evet duygu güzel kelimeler yeterli değil kelime işçiliği epey zayıf.

Lâkin duygu his olarak sınıfı geçmiştir.

Bu şiir, klasik Türk-İslam edebiyatının ve tasavvufi düşüncenin derin izlerini taşıyan, hüznü bir azap değil, ruhsal bir arınma, olgunlaşma ve sığınak vesilesi olarak gören lirik-didaktik bir eserdir.
​Şiirin tematik ve felsefi anatomisi şu şekildedir:

Şair hüznü yabancı bir acı olarak değil, "sadık bir dost" ve "çileli davanın dermanı" olarak görür. Buradaki hüzün, dünyevi kayıpların getirdiği depresif bir karamsarlık değil, ilahi aşka ve hakikate ulaştıran hüzün-ü mukaddestir (kutsal hüzün).
​
Kulun kendi eksikliğini (ihlassızlığını) fark edip hüzne bürünmesi, aradaki şüpheyi (gümânı) eriten bir samimiyet eşiğidir. "Avamın amanı" ifadesi, sıradan insanın da bu hüzün vasıtasıyla ilahi merhamete sığındığını gösterir.
​
Gözyaşı bir "pir" (yol gösterici), hüzün ise "sığınak"tır. Sabır çölünde inancı ayakta tutan şey bu hüzündür.
​Havf ve Reca dengesi: "Havf" (korku) ve "reca" (umut) kavramları İslam eskatolojisinde merkezi bir yer tutar.

Şair, çektiği kahrı tevekkülle karşılayarak "o günü" bekler.
​Ölüm ve hesaba çekilme anı bir yok oluş değil, dünya sürgününün bitişi, yani bir "büyük terhis" ve yeniden doğuş olan "nevbahar" (ilkbahar) olarak kodlanmıştır.

​Şair, adaletin tecelli edeceği "büyük hesap" gününe kadar sabırla "yumruğunu sıkmış", metanetini korumaktadır. Kendini "sahipsiz kervan" ve sürekli bir "sonbahar" (hüzün mevsimi) içinde tanımlar.

Bağrı yanık yüz görünce yanmak hak" dizesi, hüznün bireysel bir inzivadan ibaret olmadığını, başkalarının acısını paylaşan toplumsal bir empatiye dönüştüğünü gösterir.
Suskun yüreklerin dumanı, dışa vurulmayan ama içten içe yakan o samimi hüzündür.

​Şiir, dünya hayatını bir imtihan ve gurbet yeri olarak gören, bu dünyadaki acıları ve hüznü ahiretteki "büyük terhis" ve vuslat için bir azık kabul eden güçlü bir tevekkül bilincini işlemektedir.

TEBRİKLER üstadım kutlarım yazan kalemi kutlarım yüreğini

Tebrik ediyorum bu güzel eser için değerli şairimiz. Saygılarımla.

Ömer hocam güzeldi. Güne düşen güzel şiiri ve şairimi kutluyorum Kaleminize bereket İlhaminiz bol olsun Tebrikler Selam sevgiler.

Eyvallah hocam harika bir hüzün şiiriydi.. şiirlerin baştacı hüzün..
Evet, hüzün şiirin en eski ve en güçlü kaynaklarından biridir.
Çünkü hüzün, insanı kendi içine döndürür; hatırlatır, düşündürür ve sorgulatır.
Sevinç çoğu zaman yaşanır geçer, fakat hüzün insanın gönlünde iz bırakır.
Bu yüzden şairler asırlar boyunca hüznü bir yük değil, bir ilham kapısı olarak görmüşlerdir.

Hüzün, şiirlerin vazgeçilmez konusudur; çünkü gönül en samimi sözlerini sevinçte değil, çoğu zaman hüzün ikliminde fısıldar.

Şiirin mayasında biraz hasret, biraz ayrılık, biraz da hüzün vardır.
Hüzün çekilince geriye yalnız kelimeler kalır.

Hüzün, şiirin hem kalemi hem mürekkebidir;
şair gönlünün derinliklerine indikçe mısralar hüznün dilinde konuşmaya başlar...
tebrik ediyorum..

Hüzündür şiirlere can veren nefes,
Gönül yanmayınca söz olmaz heves,
Göklerden insana gelirken bir ses,
kurumuş dalların fidanı hüzün.

Hüznü bir çöküş değil, sabır çöllerinde ruhu besleyen ve mizan gününe hazırlayan bir dost, bir sığınak olarak gören çok derin bir eser. Kaleminize yüreğinize sağlık hocam.

Gönül sarayında bir kutlu çile,
Gözyaşı dökülür, gelmez hiç dile.
Dünya yaprak yaprak savrulsa bile,
Vuslat ikliminin fermanı hüzün.

Saygılarımla.

Gelip geçici bir ümitsizlik veya çöküş değil, insanı olgunlaştıran, sabır ve tevekkülle yoğuran, onu ilahi rızaya ve ebedi kurtuluşa (büyük hesap gününe) hazırlayan sadık bir sığınak ve manevi bir uyanış vesilesidir.kalemin daim olsun inşallah.