Bir aðaç devrilir, yapraklarý kalýr rüzgârda,
Bir baba gider, gölgesi yerleþir insanýn içine.
Þimdi ne zaman dursam hayatýn tam ortasýnda,
Gözlerim takýlýr o bildik, o vakur izine.
✍️
Sen gittin gideli yollar biraz daha tenha,
Adýmlarýmda senin o dimdik duruþunun yükü var.
Bir sýðýnaktýn, fýrtýnada sýðýnýlan o liman,
Þimdi içimde yokluðunla büyüyen koskoca bir dað var.
✍️
Zaman akýyor diyorlar, geçiyor bir þekilde,
Ama bazý özlemler var ki, takvimlere sýðmaz.
Her Babalar Günü’nde, bu sessiz, bu derin vakitte,
Ýçimdeki o çocuk, senin yokluðuna alýþamaz.
✍️
Yüzündeki çizgileri özledim, o sessiz þefkatini,
“Korkma” diyen o güven veren kalbinin sesini.
Gözlerimi kapattýðýmda buluyorum yine yerini,
Topraðýna sinen o kokuyu, o hiç bitmeyen sevgini.
✍️
Þimdi dualarým ulaþýyor mu bilmem o uzak göðe,
Kelimelerim yetersiz, içimdeki hasret amansýz.
Sen benim ilk öðretmenim, ilk sýðýnaðým, her þeyimdin,
Bu dünya sensiz eksik, bu dünya sensiz zamansýz.
✍️
Yattýðýn yer nurla dolsun, mekânýn cennet olsun,
Kokun sarsýn ruhumu, o eski günlerdeki gibi.
Babalar Günün kutlu olsun caným babam,
Fatihalarla, bitmeyen bir özlem ve hasretle...

(Cangülüm) saat. 11:21. Tarih. 21/06/26
Nebahat KILAKAY