1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
120
Okunma
Terinos yürür Sevgi Yolu’nda,
Tontonitos yanında usulca.
Bir el cebinde, biri rüzgârda,
Denizi dinler sabah boyunca.
İnsan gelir dünyaya bir yoldan,
Kimi bulur, kimi kaybolur bazen.
Terinos da aradı yıllarca,
Bir bardak çayda, bir dostta, denizde.
Bazen bir söz düştü gönlüne,
Bazen eski bir şarkı eşlik etti.
Bazen de gün batımı vurunca eve,
Şiir olup kâğıda sessizce aktı.
Keliternos sofrayı kurarken,
Timenos uzak yollar düşünürken,
Terinos başını göğe kaldırdı:
"Hayat da deniz gibi," dedi.
Ne kadar uzaklara açılsa da insan,
Dönüp bakar kendi limanına.
Terinos’un yolu Datça sokakları,
Huzur ise evinin ışığında.
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz