Bir karanlık içindeyim
Ne iffet ne de ar kaldı
Neden’deyim, niçin’deyim
Yâr gitti, önüm yar kaldı

Gönüller kör, vicdan sağır!
Şimdi delik deşik bağır!
Haziran’da hüzün ağır!
Derin bir âhuzar kaldı

Senden sonra biçâreyim
Nereme baksan yareyim
Suyu kurumuş dereyim
Boynu bükük gülzâr kaldı

Neyim varsa talan oldu
Hakikatler yalan oldu
Dost bildiğim yılan oldu
Müşterisiz pazar kaldı

Can suyuna hüzün kattım
Ne derin acılar tattım
Ağırlıklarımı attım
Çatı çöktü, duvar kaldı

Silinmez izlerin şimdi
Kış oldu güzlerin şimdi
Yaşlıdır gözlerin şimdi
Aynalarda nazar kaldı

Dertlerimle baş başayım
Hangi birine koşayım?
Ben böyle nasıl yaşayım?
Gayri gönlüm bîzâr kaldı

Şimdi hâlin nedir bir sor!
Derunumda yanıyor kor!
Boşluğunu doldurmak zor!
İçimde bir mezar kaldı

Yüreğime elem düştü
Sanki koca âlem düştü
Ellerimden kalem düştü
Şair öldü, yazar kaldı

19 Haziran 2026/Trabzon

M. NİHAT MALKOÇ