Varlığın anlamlı kılar bu şehri
Alıştım, alıştım, alıştım sana!
Yokluğun gönülde baldıran zehri!
Alıştım, alıştım, alıştım sana!

Sigara gibisin, tiryakin oldum!
Her ne aradıysam hep sende buldum!
Bir gün göremesem mum gibi soldum!
Alıştım, alıştım, alıştım sana!

Hep beni mi bulur bahtın karası?
Neden iyileşmez gönül yarası?
Şimdi ayrılığın değil sırası!
Alıştım, alıştım, alıştım sana!

Gönül duvarımda taşımsın benim!
Gözlerimden akan yaşımsın benim!
Ağrısı dinmeyen başımsın benim!
Alıştım, alıştım, alıştım sana!

Bir gün unutmak mı, muhaldir gülüm!
Sevip de terk etmek ne hâldir gülüm!
Onca çektirdiğin vebaldir gülüm!
Alıştım, alıştım, alıştım sana!

Hiçbir ateş senden fazla yakmıyor!
Saatler mi durmuş, zaman akmıyor!
Bahçeler tarumar, güller kokmuyor!
Alıştım, alıştım, alıştım sana!

Gündüz güneşimsin, geceleri ay!
Yorgunluk kahvemsin, efkârımda çay!
İsterim aşkından şu gönlüme pay!
Alıştım, alıştım, alıştım sana!

Başımı koyup da pamuk dizine,
Cenneti görürüm bakıp yüzüne!
Ömrümü veririm bir çift sözüne!
Alıştım, alıştım, alıştım sana!

Siyah beyaz resmin elden düşüyor!
Temmuz ortasında gönül üşüyor!
Havsalam almıyor, aklım şaşıyor!
Alıştım, alıştım, alıştım sana!

Karmaşık sualin izahı sensin!
Gülünç hakikatin mizahı sensin!
Karanlık gecenin sabahı sensin!
Alıştım, alıştım, alıştım sana!

Körkütük sevdasın, vuslat demisin!
Yaralıdır yürek, sen (merh)em’isin!
Aşka limanım ben, sen bir gemisin!
Alıştım, alıştım, alıştım sana!

Gönül göklerini sardı bulutlar
Ne çabuk tükendi bütün umutlar
Gözyaşına bandı bütün kâğıtlar
Alıştım, alıştım, alıştım sana!

Aşkı bilmeyene cahil diyorlar
Mecnûn’a, Kerem’e ehil diyorlar
Ayrılık sevdaya dahil diyorlar
Alıştım, alıştım, alıştım sana!

Vurgun yemiş yürek, hastadır hasta!
Hicran sehpasında, yastadır yasta!
Dostuna zulmetmek yakışmaz dosta!
Alıştım, alıştım, alıştım sana!

Kolay sanma hicran yükü taşımak!
Sana yakışmıyor yara kaşımak!
Bana göre değil sensiz yaşamak!
Alıştım, alıştım, alıştım sana!

Derbeder gönlümü yakandır hicran!
Lâv olup yüreğe akandır hicran!
Kalbime kurşunu sıkandır hicran!
Alıştım, alıştım, alıştım sana!

Yaptığın yanına kâr mıdır söyle!
Bundan çekilmezi var mıdır söyle!
Kalmak gitmelerden zor mudur söyle!
Alıştım, alıştım, alıştım sana!

Yüreğim bir handır, hancısı yoktur
Sanırsın hicranın sancısı yoktur
Sensizlikten daha acısı yoktur
Alıştım, alıştım, alıştım sana!

Derin iz bırakmış nazarın bende!
Kurumuş güllerin, gülzârın bende!
Taşını diktiğin mezarın bende!
Alıştım, alıştım, alıştım sana!

20 Haziran 2026/Trabzon

M. NİHAT MALKOÇ