Bitmiyor gönlümde, derd-i hicrânım.
Gözümden dinmeyen sele dargınım.
Ah, kimseler bilmez, derd-i nihânım.
Ben ağlarken gülen, ele dargınım.

Geldim şu cihana, karaymış yazım.
Ne çare feleğe geçmiyor nazım.
Kimseye diyecek, kalmadı sözüm.
Kalbimi dağlayan, dile dargınım.

Her dertten, kederden heybeme kattım.
Zehir oldu aşım, bal diye yuttum.
El derdine düşüp, beni unuttum.
Kadrimi bilmeyen, kula dargınım.

Sazım dertli çalma, yaram dağlarım.
Vurdukça mızrabı, kanar ağlarım.
Bu aşka düşeli, dertle çağlarım.
Beni yakıp yıkan hale dargınım.

Kırılsın cümbüşler, çalmasın sazlar.
Kalmadı dermanım, çözüldü dizler.
Geçse de baharlar, geçse de yazlar.
Bir çiçek vermeyen, dala dargınım.

Yalan dünya, bir gün sürmedim sefa.
Ne yârda ne dostta, görmedim vefa.
Yanıma kâr kaldı, çektiğim cefa.
Gönlümde açmayan, güle dargınım.

Gülhan Gürbüz