Bir garip yolcuyum yalan dünyada.
Ah ile vah ile bitti bu ömrüm.
Dert keder dolmuşum, koca deryada.
Bir oh diyemeden gitti bu ömrüm.

Yıllar ellerimden kayıp gittiler.
Bir varmış bir yokmuş gibi bittiler.
Beni derde koyup, benden ettiler.
En güzel günleri yuttu bu ömrüm.

Derdimi arz ettim, duyan olmadı.
Heybem doldu taştı, çilem dolmadı.
Kimseyi çekecek halim kalmadı.
Gayrı şu canıma yetti bu ömrüm.

Gönül sofrasında yiyip içtiler.
Deli rüzgâr gibi gelip geçtiler.
Aslına bakarsan birer hiçtiler.
Beni üç kuruşa, sattı bu ömrüm.

Dili olsa da ses verse duvarlar.
Boy verdi içimde; dertler, kederler.
Bilmezler içimde, kaç mezar var.
Her vefasıza yol etti bu ömrüm.

Kaçtı o gemiler, keşke beyhude.
Feleğin emrine, olduk âmâde.
Geldik gidiyoruz bak alelâde.
Gönül deryasında battı bu ömrüm.

Küçük bir zerreyim, koca evrende.
Felek söyle senin neyin var bende?
Deli gönül şimdi gel yaşadım de.
Bir bilinmez yola, attı bu ömrüm.

Dünya dedikleri bir meçhul yoldu.
Gönlümde çiçekler açmadan soldu.
O büyük sevdalar bir hayal oldu.
Ah, bir hiç uğruna, yitti bu ömrüm!
               
Gülhan Gürbüz