Kıymetli bir kalem, üstad bir Şâir;
Kalemin hakkını vermiş Seyrani.
Doğruyu, yanlışı anlatmış bir bir;
Gözlerin önüne sermiş Seyrani

Dergahta öğrenmiş ilmi, irfanı
Başına taç etmiş yüce Kur’an’ı
Pâyitahta kadar ulaşmış şanı
Ozanlıkta yaman pirmiş Seyrani

Sazıyla, sözüyle vermiş öğüdü
Asildir mayası, tertemiz südü
Hakikat yolunda aşkla yürüdü;
Rasülün izinde devriş Seyrani

Nice aşıklara meydan okumuş
Kumaşıni ibrişimle dokumuş
Gönül çeşmesinde derdini yumuş
Nefsini çarmıha germiş Seyrani

Ünlü şâiridir kendi devrinin
Mihenk taşı doğru ile eğrinin
Düşmanıdır yalancının, sivrinin;
Kötüyü, çirkini yermiş Seyrani

Her gönlü Beytullah olarak görmüş
Sevgisiyle ipek kozalar örmüş
Toprak sanıp, kara taşları sürmüş
Kendi ümidini kırmış Seyrani

Varıp şenlendirmiş düğünü, toyu
İlim mecrasında akıtmış suyu
Divanına almış birçok konuyu
Her çiçekten balı dermiş Seyrani

Yöresini köy köy gezip, anlatmış
İyiyi methetmiş, kötüye atmış
Altmış altısında tabuta yatmış
Akibet toprağa girmiş Seyrani

Sözünü çekmemiş beyden, paşadan
Mutlak olur her yiğide taş atan
Bulunduğu yere çok değer katan;
Everekli koçak ermiş Seyrani

Üstadı okumak ufkumu açar
Güzel şiirleri dillerde yaşar
Onu anlatmak mı, boyumu aşar;
Dolu dolu bir şâirmiş Seyrani

Mehmet Postallı / 2026