Derbederim, gönül dergâhından yaralı,
Kaybettim başımı bedenimden ayrılı.
Ne akıl kaldı ne ilim sebepsiz gayri,
Bir başıma geçtim kötülük karşısına.
​
Bir keşişin evindeyim, dedi: "Bu nedir?"
Ne bilsin keder kıyam etti, Hak bildirir.
"Olmaz olsun, sizin başınızı kemirir,
Sürünür kalırsın bir atın ayağına."

​Yaşamanın anlamı cisimleşti çölde,
Tek yürek oldu İslam’ın önderliğinde.
Kaç kılıç, kaç mızrak, kaç ok yedi bağrına,
İsyan etmedi bizim ettiğimiz kadar.
​
Abbas (a.s.) bindi atına, bugün son günüdür,
Ekber (a.s.) salındı, bugün düğün günüdür.
Asgar (a.s.) emzirdi şehadeti, ağlamadı,
Cafer’in (a.s.) kanatları açıldı cennet yoluna.
​
Zeynep Anne’yle düştük Yezid yurduna,
Başlarımız koparıldı iktidar uğruna.
Bugün ne farkı var Emevi soyundan?
Bir yalana kül oldu, harman oldu yazımız.
​
Onlardı memba, onlardı kaynak,
Uydurulmuş dine kul eyledi kaypak.
Davacıyım ben de Hüseyinler (a.s.) kadar,
Bitmeyecek bu savaş kıyamete kadar