İyimserlik ,hayatın hep olur yanından bakmak, masallardaki herşeyin güzel bitmesi, insanda böyle bir duygu uyandırıyor, hep mutlu olmalı ve mutlu olmak yaşamakmış gibi , sonra hayat bir ters köşe yapıyor insanı beklemediği anda beklemediği yerden , beklemediği biriyle ya da farklı bir şeyle vuruyor, dibe çekiyorsun kendini, mümkün olsa toprağın altına girmek istiyor insan , hayal kırıklığı ve pişmanlıkla,

Oysa şairinde dediği gibi en güzel hazineler diptedir, fırtınanın sonu sakinlik ve ondan sonra yüzeye çıkar
Bence insan tam o noktada samimi ve içten bir isteğe bürünüyor, her karanlıpın sonu aydınlıktır elbet,

Zaman surelerini akıtmalı ancak insan yaşamadan , öğrenmeden vazgeçmiyor ne yazık ki,

Tasavvufta da vardır bu ne güzel bir konuya derin ve güzel bir şiir düşmüş tebrik ediyorum, çokça saygım ve sevgimle.

Bir daha masallara kanmak mı? Tövbe!

Anlamlıydı şiiriniz, tebrikler şair, sevgiyle...