1
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
17
Okunma
Kendi içimde yaşadığım sancıların,
Söze dökülmüş hallerini arıyorum…
Gül bahçesindeyim,.
Kelimeler dikenlerini fırlatıyor ciğerime, ciğerime.
Yanık bir aşk kokusu var içimde,
Dumanı gözlerimden tütüyor…
Arşa yükselmişim
En parlak yıldızlara dokunuyor dilim.
Gredi; Sevgi, samimiyet ve hoş sohbet.
Yanında Castor; İkiyüzlü , yalan ,hile.
Dilim acıyor ,ılık bir pas tadı ağzımda;
İçimde bir yerler kanıyor…
Gün batımının en güzel saatindeyim,
En ünlü ressamın değer biçilemeyen tablosu gibi.
Renkleri duyuyorum, kulağım acıyor.
Van Gogh’un;
Kulağını kesip bir fahişeye verdiğini düşünüyorum.
Sol yanımdan bir şeyler kopuyor şimdi,
Ama armağan edecek kimsem yok..
Kendi içimde yaşadığım sancıların ,
söze dökülmüş hallerini arıyorum.
Lakin; içimde sessizce kayboluyorum…
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz