0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
28
Okunma
(2016 yılı 8 mart dünya kadınlar günü şiir yarışması birincisi)
Kanatlarımız yüreğimizdedir bizim..!
Gün geldi kuma gömüldüm,
Dövüldüm, sövüldüm, öldürüldüm.
Gün geldi ırgat oldum tarlada,
Gün geldi ana oldum, bacı oldum,
Yar oldum, yaren oldum..
Gün geldi ben, “ben” olmadan
“sen” oldum, “BİZ” oldum…
Bir yol tuttum Edirne’den Ardahan’a,
Dışım başka olsa da hamurum aynıydı,
Ezilsem de, kırılsam da dik durdum.
Kah toprak doldu tırnaklarıma,
Kah oje kırıntısı kaldı,
Kah çalışmaktan bîtap düştüm,
Kah çalıp oynamaktan…
Tarifini veremem sevginin.
Önce nakış nakış işledim,
Sonra böldüm sevdiklerime.
Bazen; gökte aradın yerde buldun,
Bazen; burnunun dibinde göremediğin oldum…
Tanıdın mı beni, bildin mi?
Kadınım ben, KADIN..!
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
