Gideni arkasından savurur esen aşk fırtınaları.
Çaresiz, sana da mesken olur o karanlık yolları.
Düşürür, umutsuz bırakır çıkılmaz kuyuları.
Kimseden ne bir el uzanır,
Ne bir yardım eden biri bulunur.
Artık yok olur sevgi.
O an silinir hepten yaşanılan güzel anılar.
Geride sadece kalır acı ve ızdırap dolu günler!

Unutulur adın, kaybolur o varlığın.
Sadece aşkın açtığı kalır acı izi.
Yüzüne baka baka solar o sahte yüzü.
Tat vermez hayatına ne yazı, ne güzü...
Unutmuştur o sadakat için verdiği sözü.

Artık ne bir güzel söz bekle,
Ne bir pişmanlık bekle,
Ne de üzüntüden bir damla göz yaşı.
Çatlamış ar damarı toprağına yağmaz sevgi yağışı.
Kendi ellerinle havalara soktun,
Gözünde büyüttün o gereksiz insanı.
Kendin ettin, kendin buldun.
Hadi, derdini anlat şimdi, kime ne anlatabilirsin?

Bitti o eski sevda, söndü yanan o kalpteki seven ocak.
Senin acını bu saatten sonra kim saracak?
Açtığı yaraların hesabını kim soracak?
Gözümden düşen her yaş elbet bir gün solacak.

Boş ver artık, dönüp de bakma geri, yollar kapalı.
Gönül sarayın yıkık, her bir yeri yaralı.
Kader seni atmış baştan başa, çıkış yolların kapalı.
Çırpın dur o bitmez acıların içinde.

Aşık olan, sevda çeken der ki:
Onda artık sevgi bitmiş,
Kapanır artık defter.
Senin ona verdiğin değer bundan sonra hep boşuna heder.
Anla artık, onun gözünde bir hiçsin.
Bırak at kafandan, inan ne ah kalır ne keder.
Yalnızlığıyla çürü o bu hayat yolun içinde.
Dinçer Dayı