Haklısın, sen benim gözlerime bakıp da yüreğimde taşıdığım seni hiç görmedin, haklısın...

Haklısın, bana verdiğin yaşama umudunun, beni hayata bağlayan en güçlü sebep olduğunu hiç bilmedin, haklısın...

Haklısın, belki farkında olmadan içinde sakladığın o fırtınalı denizi gördüğümü, sessiz çığlıklarını duyduğumu hiç anlamadın, haklısın...

Haklısın, sen hiç sensiz kalmadın. Bir gecenin sabaha varmayan yükünü omuzlarında taşımadın. Ben ise her sensiz geceyi bin gece saydım, her sabahı biraz daha eksilerek karşıladım, haklısın...

Haklısın, sen giderken sadece birkaç adım attın; ben ise ardından koca bir ömrü yürüdüm. Bir tek seni unutamadım, bir tek senden vazgeçemedim, haklısın...

Haklısın, yıldızlar anladı beni, ay anladı, geceler anladı da; bir tek sen anlamadın. Belki de en çok buna kırıldım, haklısın...

Haklısın, sen hiç kendi kokunu öper gibi içine çekmedin beni.

Haklısın, sen hiç gözlerine bakarken büyülenip uçsuz bucaksız hayaller kurmadın; ben ise bir bakışında koca bir ömür yaşadım, haklısın.

Özkan Değirmenci
13.05.2026

@ebuzerozkan
Değerli hocamın gönlünden dökülen nameler çok teşekkürler


“Bir gün rüzgâr senin de kapını çalarsa,
Belki benim sustuğum cümleleri fısıldar.
O zaman anlarsın; bazı gidişler mesafe değil,
Bir ömrün içinde açılan derin bir boşluktur.”